Shloka 33
Virāṭa-parva Adhyāya 21 — Kīcaka’s clandestine approach and Bhīma’s covert intervention (नर्तनागारे कीचकवध-प्रसङ्गः)
किंतु वहाँ भी दुष्टात्मा सूतपुत्रने राजाके सामने मुझे पकड़ लिया और पृथ्वीपर गिराकर लातसे मारा ।। प्रेक्षते सम विराटस्तु कड्कस्तु बहवो जना: । रथिन: पीठमर्दाक्ष हस्त्यारोहाश्ष नैगमा:,राजा विराट देखते रह गये। कंक तथा अन्य लोगोंने भी यह सब देखा। रथी, पीठमर्द (राजाके प्रियव्यक्ति), महावत, वैदिक विद्वान् तथा नागरिक--सबकी दृष्टिमें यह बात आयी थी
prekṣate saṁ virāṭas tu kaṅkas tu bahavo janāḥ | rathinaḥ pīṭhamardākṣa hastyārohāś ca naigamāḥ ||
Sa gitna ng pang-aalipustang iyon, si Haring Virāṭa ay nakatingin lamang. Nasaksihan din ito ni Kaṅka at ng marami pang iba—mga mandirigmang nakasakay sa karwahe, mga paboritong tagapaglingkod ng hari, mga sakay sa elepante (mahout), mga pantas sa Veda, at mga mamamayan. Naganap ang kahihiyan sa lantad na paningin ng lipunan.
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing becomes heavier when committed openly before society; witnesses create moral and social accountability. The verse also hints at the king’s dharma: a ruler should not remain a passive spectator when injustice occurs in his court.
Bhīma is describing an incident of public humiliation at Virāṭa’s court. The verse states that King Virāṭa, Kaṅka, and many groups—warriors, attendants, elephant-riders, and citizens—saw the event, making the insult widely witnessed.