Shloka 4
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
यदा महानसे सिद्धे विराटमुपतिष्ठसि । ब्रुवाणो बल्लव: सूदस्तदा सीदति मे मन:,जब पाकशालामें भोजन बना लेनेपर तुम विराटकी सेवामें उपस्थित होते हो और कहते हो--“महाराज! बलल्लव रसोइया आपको भोजनके लिये बुलाने आया है', तब यह सब सुनकर मेरा मन दुःखित हो जाता है
yadā mahānase siddhe virāṭam upatiṣṭhasi | bruvāṇo ballavaḥ sūdās tadā sīdati me manaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Kapag natapos na ang pagluluto sa kusinang panghari at ikaw ay pumaroon upang maglingkod kay Haring Virāṭa, na nagsasabi, “O Hari, si Ballava na kusinero ay dumating upang anyayahan kayo sa pagkain,” sa pagkarinig ko niyon ay lumulubog sa lungkot ang aking puso. Ipinakikita ng tagpong ito ang bigat ng pagtatago at paglilingkod: ang mga mararangal, dahil sa kapalaran, ay napipilitang gumanap ng hamak na tungkulin, at ang saksi ay nadarama ang bigat ng gayong pagbaligtad.
वैशम्पायन उवाच