Shloka 46
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त्वा प्राद्रवत् कृष्णा सुदेष्णाया निवेशनम् | केशान् मुक्त्वा च सुश्रोणी संरम्भाल्लोहितेक्षणा,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! यों कहकर सुन्दर कटियप्रान्तवाली द्रौपदी तीव्र गतिसे रानी सुदेष्णाके महलको चली गयी। उसके केश खुले हुए थे और क्रोधसे उसकी आँखें लाल हो रही थीं
vaiśampāyana uvāca | ity uktvā prādravat kṛṣṇā sudeṣṇāyā niveśanam | keśān muktvā ca suśroṇī saṃrambhāl lohitekṣaṇā |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkasabi nito, si Kṛṣṇā (Draupadī)—ang babaeng may marikit na balakang—ay mabilis na tumakbo patungo sa tirahan ni Reyna Sudeṣṇā. Nakalugay ang kanyang buhok, at sa tindi ng poot ay namula ang kanyang mga mata—palatandaan ng mabigat na paglapastangan at ng matatag na paghingi ng katarungan sa kaayusang moral ng palasyo.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a grave insult demands recourse to rightful authority and ethical order: Draupadī’s unbound hair and reddened eyes symbolize violated dignity and righteous indignation, urging that power in a royal household must protect the wronged rather than enable the aggressor.
After speaking (in the preceding context), Draupadī quickly runs to Queen Sudeṣṇā’s quarters. Her hair is loosened and her eyes are red with anger, indicating she is going to report an outrage and seek the queen’s intervention.