Shloka 12
Nakula’s Reception in Matsya: Appointment as Aśvasūta
Horse-master
स शिक्षयामास च गीतवादितं सुतां विराटस्य धनंजय: प्रभु:,शक्तिशाली अर्जुन विराटकन्या उत्तरा, उसकी सखियों तथा सेविकाओंको भी गीत, वाद्य एवं नृत्यकलाकी शिक्षा देने लगे। इससे वे उन सबके प्रिय हो गये। छद्मवेशमें कन्याओंके साथ रहते हुए भी अर्जुन अपने मनको सदा पूर्णरूपसे वशमें रखते और उन सबको प्रिय लगनेवाले कार्य करते थे। इस रूपमें वहाँ रहते हुए अर्जुनको बाहर अथवा अन्तःपुरके कोई भी मनुष्य पहचान न सके
sa śikṣayāmāsa ca gīta-vāditaṁ sutāṁ virāṭasya dhanañjayaḥ prabhuḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang makapangyarihang si Dhanañjaya (Arjuna) ay nagsimulang magturo sa anak na babae ni Virāṭa ng pag-awit at pagtugtog ng mga instrumento. Namuhay siyang nakabalatkayo sa piling ng mga dalaga, subalit lubos niyang pinigil ang kanyang isipan, kumilos sa paraang nagkamit ng kanilang pagtingin at tiwala, kaya’t hindi siya nakilala ninuman—maging sa labas ng lungsod o sa loob ng mga silid ng kababaihan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in close proximity to temptations or social suspicion, dharma is protected by inner restraint (self-mastery) and outwardly appropriate conduct; Arjuna’s disciplined behavior enables him to fulfill a righteous mission without causing harm or scandal.
During the Pandavas’ incognito year in Virāṭa’s kingdom, Arjuna—concealed in a non-warrior role—teaches Virāṭa’s daughter the performing arts (song and instrumental music), wins the goodwill of the women’s quarters, and remains unrecognized by all.