Shloka 23
Agastya–Lopāmudrā: Marriage, Austerity, and Conditions for Conjugal Union (लोमशकथितम्)
पुण्येन चरता राजन् भूर्दिश: खं नभस्तथा | आपूर्णमासीच्छब्देन तदप्यासीन्महाद्भुतम्,राजन! वहाँ सब ओर फैले हुए पुण्यमय शब्दसे पृथ्वी, दिशाएँ, स्वर्ग और आकाश परिपूर्ण हो गये। यह बड़ी ही अद्भुत बात थी। भरतश्रेष्ठ) उस यज्ञमें सब मनुष्य यह गाथा गाते रहते थे कि “इस यज्ञमें देश-देशके अत्यन्त तेजस्वी पुरुष उत्तम अन्नपानसे तृप्त हो रहे हैं!
śamaṭha uvāca | puṇyena caratā rājan bhūr diśaḥ khaṃ nabhas tathā | āpūrṇam āsīc chabdena tad apy āsīn mahādbhutaṃ ||
Wika ni Śamaṭha: “O Hari, habang isinasagawa ang marangal na ritong iyon, ang lupa, ang mga dako, ang langit at ang kalangitan ng mga diyos ay napuno sa lahat ng panig ng mapalad na tunog. Iyon man ay isang dakilang kababalaghan. Sa sakripisyong iyon, walang tigil na inaawit ng mga tao ang isang saliw: ‘Sa ritong ito, ang mga lalaking nagliliwanag mula sa iba’t ibang lupain ay nabubusog sa pinakamainam na pagkain at inumin.’”
शमठ उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how puṇya (merit) generated by righteous ritual action and generous feeding of guests creates auspiciousness that ‘fills’ the world—suggesting that dharmic conduct has a harmonizing, uplifting effect on society and the cosmos.
Śamaṭha describes a sacrifice in progress: auspicious sounds and chants pervade earth and sky, and people sing a recurring gāthā praising how illustrious men from many regions are being fully satisfied with excellent food and drink at the yajña.