Shloka 116
Tīrtha-yātrā: Prayāga-saṅgama and Gayaśiras—Rājarṣi Gaya’s Mahāyajña
कुरु क्षिप्रं वचो5स्माकं तत: श्रेयोडभिपत्स्यसे । “महीपाल! प्रभास आदि तीथर्थों, महेन्द्र आदि पर्वतों, गंगा आदि नदियों तथा प्लक्ष आदि वृक्षोंका हम आपके साथ दर्शन करना चाहते हैं। जनेश्वर! यदि आपके मनमें ब्राह्मणोंके प्रति कुछ प्रेम है तो आप हमारी बात शीघ्र मान लीजिये; इससे आपका कल्याण होगा
kuru kṣipraṃ vaco ’smākaṃ tataḥ śreyo ’bhipatsyase |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Gawin mo agad ang aming hinihiling; at saka mo makakamtan ang tunay na kapakinabangan. O tagapangalaga ng lupa, nais naming makasama ka sa pagdalaw sa mga banal na tawiran (tīrtha) na nagsisimula sa Prabhāsa, sa mga bundok na nagsisimula sa Mahendra, sa mga ilog na nagsisimula sa Gaṅgā, at sa mga punong nagsisimula sa Plakṣa. O panginoon ng mga tao, kung may paglingap sa iyong puso para sa mga brāhmaṇa, tanggapin mo ang aming pakiusap nang walang pag-antala—naroon ang iyong ikabubuti.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s welfare (śreyas) is linked to prompt, respectful responsiveness to brāhmaṇas and to dharmic acts such as accompanying them to sacred places; honoring spiritual counsel is presented as a source of lasting good.
The speaker urges a king to comply quickly with a request: to accompany them in visiting renowned tīrthas, mountains, rivers, and sacred trees—beginning with Prabhāsa, Mahendra, Gaṅgā, and Plakṣa—framing the request as a test of his regard for brāhmaṇas and as beneficial for him.