युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
ततो ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् | ब्रद्मलोकमवाप्रोति प्रभातामेव शर्वरीम्,तदनन्तर धर्मरिण्यसे सुशोभित ब्रह्मसरोवरकी यात्रा करके वहाँ एक रात प्रात:कालतक निवास करनेसे मनुष्य ब्रह्मलोकको प्राप्त कर लेता है
tato brahmasaraṁ gatvā dharmāraṇyopaśobhitam | brahmalokam avāpnoti prabhātām eva śarvarīm ||
Pagkatapos, pagpunta sa Brahma-saras (banal na lawa ni Brahmā) na pinapaganda ng Dharma-forest, ang sinumang mananatili roon nang isang gabi hanggang magbukang-liwayway ay makaaabot sa Brahmaloka, ang daigdig ni Brahmā. Ipinakikita ng talatang ito ang diwa ng tīrtha-yātrā sa Mahābhārata: ang disiplinado at mapitagang pananatili sa banal na pook—lalo na yaong kaugnay ng dharma—ay naglilinis sa manlalakbay at nagbubunga ng dakilang gantimpalang espirituwal.
घुलस्त्य उवाच
Association with dharma through pilgrimage is transformative: reverent travel to a sacred site and disciplined observance (here, staying one night until dawn) is presented as generating profound spiritual merit, culminating in attainment of Brahmaloka.
The speaker describes the fruit of visiting Brahmasaras, a sacred lake linked with Brahmā and adorned by the Dharma-forest, stating that a person who stays there through the night until morning gains the reward of reaching Brahmaloka.