Shloka 41
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अरुन्धतीवटं गच्छेत् तीर्थसेवी नराधिप । सामुद्रकमुपस्पृश्य ब्रह्मचारी समाहित:,नरपते! तत्पश्चात् तीर्थसेवी अरुन्धतीवटके समीप जाय और सामुद्रकतीर्थमें स्नान करके ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक एकाग्रचित्त हो तीन रात उपवास करे। इससे मनुष्य अश्वमेधयज्ञ और सहस््र गोदानका फल पाता तथा अपने कुलका उद्धार कर देता है
arundhatīvaṭaṃ gacchet tīrthasevī narādhipa | sāmudrakam upaspṛśya brahmacārī samāhitaḥ |
Sinabi ni Ghūlasthya: “O hari, hayaang ang manlalakbay sa mga banal na pook ay pumunta sa punong balete ni Arundhatī. Pagkaligo sa banal na tawiran na Sāmudraka, mamuhay siya bilang brahmacārin—nananatiling malinis at selibat—na may isip na natitipon at payapa, at magsagawa ng pag-aayuno sa loob ng tatlong gabi. Sa ganitong disiplina, nakakamit ng tao ang kabutihang-kaloob na katumbas ng handog na Aśvamedha at ng bunga ng pag-aalay ng isang libong baka, at naiaangat niya ang buong angkan.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage is not merely travel but disciplined practice: ritual bathing, brahmacarya, mental concentration, and fasting. Such self-restraint and purity are presented as generating merit comparable to grand sacrifices and major charities, with benefits extending to one’s lineage.
A speaker named Ghulasthya instructs a king about a specific tīrtha-sequence: go to Arundhatīvaṭa, bathe at the Sāmudraka tīrtha, observe celibacy and focused mind, and fast for three nights, promising exalted sacrificial and charitable fruits and the uplift of the family line.