Shloka 19
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत्र विष्णु: प्रसादार्थ रुद्रमाराधयत् पुरा । वरांश्व सुबहूँल्लेभे दैवतेषु सुदुर्लभान्,तदनन्तर त्रिभुवनविख्यात सुवर्णतीर्थकी यात्रा करे। वहाँ पूर्वकालमें भगवान् विष्णुने रुद्रदेवकी प्रसन्नताके लिये उनकी आराधना की और उनसे अनेक देवदुर्लभ उत्तम वर प्राप्त किये
tatra viṣṇuḥ prasādārthaṁ rudram ārādhayat purā | varāṁś ca subahūn lebhe daivateṣu sudurlabhān | tad-anantaraṁ tribhuvana-vikhyāta-suvarṇa-tīrthakī yātrā kare |
Doon, noong unang panahon, sinamba ni Panginoong Viṣṇu si Rudra upang makamtan ang kaniyang biyaya. Mula sa kaniya ay tinanggap niya ang maraming dakilang kaloob—mga kaloob na lubhang mahirap makuha kahit sa hanay ng mga diyos. Pagkaraan nito, lumihis ang salaysay tungo sa paglalakbay sa bantog na Suvarṇa-tīrtha sa tatlong daigdig, na nagpapahiwatig na maging ang pinakadakila ay humihingi ng pabor ng banal sa pamamagitan ng mapitagang debosyon.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Even the greatest seek success through humility and devoted worship; divine grace (prasāda) is approached through reverence, and rare attainments are portrayed as fruits of disciplined devotion rather than entitlement.
The text recalls an ancient episode where Viṣṇu propitiates Rudra to gain his favor and receives many rare boons; it then transitions toward the account of a pilgrimage to the widely renowned Suvarṇa-tīrtha.