Shloka 173
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत् फलं तस्य भवति देव्याश्छन्देन भारत । भारत! तबसे उस देवीका “शाकम्भरी” ही नाम प्रसिद्ध हो गया। शाकम्भरीके समीप जाकर मनुष्य ब्रह्मचर्य पालनपूर्वक एकाग्रचित्त और पवित्र हो वहाँ तीन राततक शाक खाकर रहे तो बारह वर्षोतक शाकाहारी मनुष्यको जो पुण्य प्राप्त होता है, वह उसे देवीकी इच्छासे (तीन ही दिनोंमें) मिल जाता है
tat phalaṁ tasya bhavati devyāś chandenā bhārata |
“Ang gayong bunga ng gantimpala ay mapapasakanya ayon sa kalooban mismo ng Diyosa, O Bhārata.” Mula noon, ang Diyosa ay nakilala sa pangalang Śākambharī. Sinumang lumapit kay Śākambharī at, sa pagtalima sa brahmacarya, na may isip na nakatuon at dalisay, mamalagi roon nang tatlong gabi na gulay lamang ang kinakain, ay tatanggap—sa biyaya ng Diyosa sa loob lamang ng tatlong araw—ng kaparehong kabutihang matatamo ng isang taong namumuhay sa gulay sa loob ng labindalawang taon.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sincere discipline (brahmacarya), purity, and focused devotion at a sacred presence can compress long-term merit into a short observance when supported by divine grace; the ethical emphasis is on restraint, mental concentration, and reverent intention rather than mere duration.
The speaker explains the efficacy of approaching the Goddess Śākambharī: a three-night observance near her—maintaining celibate discipline and eating only vegetables—yields, by her will, the same spiritual merit that would normally require twelve years of such dietary restraint.