Shloka 129
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
जातिस्मरत्वमाप्रोति स्नात्वा तत्र न संशय: । माहेश्वरपुरं गत्वा अर्चयित्वा वृषध्वजम्,उस तीर्थमें स्नान करनेसे पूर्वजन्मकी बातोंका स्मरण करनेकी शक्ति प्राप्त हो जाती है, इसमें संशय नहीं है। माहेश्वरपुरमें जाकर भगवान् शंकरकी पूजा और उपवास करनेसे मनुष्य सम्पूर्ण मनोवांछित कामनाओं-को प्राप्त कर लेता है, इसमें तनिक भी संदेह नहीं है। तत्पश्चात् सब पापोंको दूर करनेवाले वामनतीर्थकी यात्रा करके भगवान् श्रीहरिके निकट जाय। उनका दर्शन करनेसे मनुष्य कभी दुर्गतिमें नहीं पड़ता। इसके बाद सब पापोंसे छुड़ानेवाले कुशिकाश्रमकी यात्रा करे
jātismaratvam āpnoti snātvā tatra na saṁśayaḥ | māheśvarapuraṁ gatvā arcayitvā vṛṣadhvajam |
Sinabi ni Ghūlastya: “Sa pagligo sa banal na tawiran na iyon, tiyak na nakakamit ng tao ang kapangyarihang alalahanin ang mga nakaraang kapanganakan—walang alinlangan. At sa pagpunta sa Māheśvarapura, pagsamba sa Panginoong may bandilang toro (Śiva), at pagtalima sa pag-aayuno (upavāsa), natatamo ng tao ang lahat ng minimithing layon; dito man ay wala ni katiting na pagdududa.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the transformative power of tīrtha-practice: ritual bathing, worship, and fasting are presented as disciplined acts that purify the person, strengthen spiritual insight (even to the point of recalling past births), and help fulfill legitimate aims when directed toward devotion and self-restraint.
Ghūlastya is describing the fruits of visiting specific sacred sites: bathing at a particular tīrtha grants jātismaratva (memory of former births), and going to Māheśvarapura to worship Śiva (Vṛṣadhvaja) with fasting yields the attainment of desired goals.