युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
ह्वियमाणा हृता राजन् विष्णुना प्रभविष्णुना | तत्राभिषेकं कुर्वीत तीर्थकोट्यां युधिष्ठिर
hviyamāṇā hṛtā rājan viṣṇunā prabhaviṣṇunā | tatrābhiṣekaṃ kurvīta tīrthakoṭyāṃ yudhiṣṭhira ||
Wika ni Ghūlastya: “O Hari, siya’y tinatawag at inaanyayahan, ngunit dinala pa rin siya ni Viṣṇu, ang Panginoong makapangyarihan sa lahat. Kaya, O Yudhiṣṭhira, nararapat isagawa roon ang ritong pagbabasbas (abhiṣeka), sa banal na tawiran na tinatawag na Tīrthakoṭī.”
घुलस्त्य उवाच
The verse underscores the sanctifying power of a tīrtha and the dharmic value of prescribed rites: when a place is marked by divine action (Viṣṇu’s irresistible power), performing abhiṣeka there becomes a meritorious act of purification and devotion.
Ghūlastya addresses Yudhiṣṭhira, recounting that someone (a woman, implied by feminine participles) was called/invoked but was taken away by Viṣṇu; on that basis he recommends that Yudhiṣṭhira perform a consecratory rite at the pilgrimage site named Tīrthakoṭī.