Shloka 54
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
ततो गच्छेत राजेन्द्र सुतीर्थकमनुत्तमम्,अश्वमेधमवाप्रोति पितृलोक॑ च गच्छति । राजेन्द्र! वहाँसे परम उत्तम सुतीर्थमें जाय। वहाँ देवतालोग पितरोंके साथ सदा विद्यमान रहते हैं। वहाँ पितरों और देवताओंके पूजनमें तत्पर हो स्नान करे। इससे तीर्थयात्री अश्वमेधयज्ञका फल पाता और पितृलोकमें जाता है
tato gacchet rājendra sutīrthakam anuttamam | aśvamedham avāpnoti pitṛlokaṁ ca gacchati ||
Pagkaraan nito, O pinakadakila sa mga hari, marapat na magtungo sa walang kapantay na banal na tawiran na tinatawag na Sutīrthaka. Doon, ang mga Pitṛ (mga espiritu ng ninuno) at ang mga diyos ay sinasabing laging magkakasamang naroroon. Kung malugod at taimtim na magpupunyagi sa pagsamba sa mga ninuno at sa mga diyos, at maliligo roon, ang manlalakbay sa mga tīrtha ay magkakamit ng gantimpalang tulad ng handog na Aśvamedha at magkakaroon ng daan patungo sa daigdig ng mga ninuno. Ipinapakita ng taludtod na ang paglalakbay-dambana ay hindi lamang paglalakbay, kundi disiplinadong paggalang na nagbubunga ng dakilang bunga ng sakripisyo sa pamamagitan ng kadalisayan, pananampalataya, at pagdakila sa angkan.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Reverent pilgrimage and ritual bathing performed with worship of the gods and especially the ancestors yields extraordinary merit—equated here with the fruit of an Aśvamedha—and supports one’s onward journey to Pitṛloka; dharma is expressed through purity, faith, and honoring lineage.
A speaker instructs the addressed king about the next sacred destination in a tīrtha itinerary: he should go to the excellent tīrtha Sutīrthaka, where gods and ancestors are believed to be present, and bathe there with worship; the promised result is great sacrificial merit and attainment of the ancestral realm.