Shloka 44
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
ततो गच्छेत धर्मज्ञ तीर्थ त्रैलोक्यविश्रुतम् । लोका यत्रोद्धता: पूर्व विष्णुना प्रभविष्णुना,धर्मज्ञ! तदनन्तर त्रिभुवनविख्यात लोकोद्धारतीर्थमें जाय, जो तीनों लोकोंमें पूजित है। वहाँ पूर्वकालमें सर्वशक्तिमान् भगवान् विष्णुने कितने ही लोकोंका उद्धार किया था। राजन! लोकोद्धारमें जाकर उस उत्तम तीर्थमें स्नान करनेसे मनुष्य आत्मीय जनोंका उद्धार करता है
tato gacchet dharmajña tīrtha trailokyaviśrutam | lokā yatroddhatāḥ pūrvaṃ viṣṇunā prabhaviṣṇunā ||
Pagkaraan, O nakaaalam ng dharma, magtungo ka sa banal na tawiran (tīrtha) na bantog sa tatlong daigdig—ang pook na noong unang panahon ay iniahon at iniligtas ng makapangyarihang Panginoong Viṣṇu ang maraming mundo. Ang pagligo sa dakilang tīrtha na iyon ay sinasabing nagiging sanhi upang maitaas at mailigtas din ng tao ang sarili niyang mga kamag-anak at mga umaasa sa kanya.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse commends pilgrimage undertaken with dharmic understanding: approaching a universally revered tīrtha associated with Viṣṇu’s cosmic ‘uplift’ is portrayed as spiritually efficacious, extending benefit beyond oneself toward one’s own kin/community.
A speaker instructs a dharma-knowing listener to go next to a celebrated tīrtha, describing it as a place where Viṣṇu formerly performed acts of deliverance; the instruction frames bathing there as a meritorious act with salvific overtones.