Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
स्नातमात्रस्य तत् सर्व नश्यते नात्र संशय: । पद्मवर्णेन यानेन ब्रह्मुलोकं प्रपद्यते,राजन! उसमें स्नान और जलपान करके मनुष्य स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है। जो सूर्यग्रहणके समय अमावास्याको वहाँ पितरोंका श्राद्ध करता है, उसके पुण्यफलका वर्णन सुनो--। भलीभाँति सम्पन्न किये हुए सहस्र अश्वमेध यज्ञोंका जो फल होता है, उसे मनुष्य उस तीर्थमें स्नानमात्र करके अथवा श्राद्ध करके पा लेता है। स्त्री या पुरुषने जो कुछ भी दुष्कर्म किया हो, वह सब वहाँ स्नान करनेमात्रसे नष्ट हो जाता है; इसमें संशय नहीं है। वह पुरुष कमलके समान रंगवाले विमानद्वारा ब्रह्मलोकमें जाता है
snātamātrasya tat sarvaṁ naśyate nātra saṁśayaḥ | padmavarṇena yānena brahmalokaṁ prapadyate, rājan |
Wika ni Ghūlastya: “Ang sinumang kagagaling lamang maligo roon, ang lahat ng (kasalanan) ay napapawi—walang pag-aalinlangan. O hari, sakay ng isang makalangit na sasakyang kulay-loto, mararating niya ang daigdig ni Brahmā. Sa pagligo at pag-inom ng tubig sa banal na tawiran na iyon, ang tao’y naitatatag sa langit. At pakinggan ang salaysay ng gantimpala ng pag-aalay para sa mga ninuno (śrāddha) doon sa araw ng bagong buwan sa oras ng eklipse ng araw: ang bunga ng isang libong Aśvamedha na ganap na naisagawa, ay nakakamtan sa simpleng pagligo sa tīrtha na iyon, o sa pag-aalay ng śrāddha roon. Anumang maling gawa, babae man o lalaki ang gumawa, ay nahuhugasan sa pagligong iyon lamang; walang duda. At ang kaluluwang nalinis ay umaakyat sa pinakamataas na kaharian.”
घुलस्त्य उवाच
The passage teaches the purificatory and merit-generating power attributed to a sacred tīrtha: bathing (snāna) and ancestral offerings (śrāddha), especially on ritually potent times like amāvāsyā and a solar eclipse, are said to erase wrongdoing and yield extraordinary spiritual reward, culminating in ascent to Brahmaloka.
A speaker named Ghūlastya addresses a king and extols the greatness of a particular pilgrimage site. He claims that merely bathing there destroys sins, that śrāddha performed there at the new moon during a solar eclipse grants immense merit comparable to many Aśvamedha sacrifices, and that the devotee ultimately travels in a lotus-colored celestial car to Brahmaloka.