Shloka 159
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
दान॑ वाप्युपवासो वा सहस्रगुणितं भवेत् । धर्मज्ञ! तदनन्तर वहाँसे शतसहस्र और साहस्रक-तीर्थोंकी यात्रा करे। वे दोनों लोकविख्यात तीर्थ हैं। उनमें स्नान करनेसे मनुष्यको सहस्र गोदानका फल प्राप्त होता है। वहाँ किये हुए दान अथवा उपवासका महत्त्व अन्यत्रसे सहस्रगुना अधिक है || १५७-१५८ ई || ततो गच्छेत राजेन्द्र रेणुकातीर्थमुत्तमम्,राजेन्द्र! वहाँसे उत्तम रेणुकातीर्थकी यात्रा करे। पहले उस तीर्थमें स्नान करे; फिर देवताओं और पितरोंकी पूजामें तत्पर हो जाय। उससे तीर्थयात्री सब पापोंसे शुद्ध हो अग्निष्टोमयज्ञका फल पाता है
dānaṃ vāpy upavāso vā sahasraguṇitaṃ bhavet | dharmajña! tad-anantaraṃ vāhāsa-śata-sahasra-sāhasraka-tīrthayoḥ yātrāṃ kuryāt | te ubhau loka-vikhyātau tīrthau | tayoḥ snānena manuṣyāya sahasra-go-dāna-phalaṃ prāpyate | tatra kṛtaṃ dānam athavā upavāsaḥ anyatra kṛtāt sahasraguṇaṃ mahattaraṃ bhavati || tato gacchet rājendra reṇukā-tīrtham uttamam | pūrvaṃ tatra snātvā devatā-pitṛ-pūjāyāṃ tatparaḥ syāt | tena tīrtha-yātrī sarva-pāpaiḥ śuddhaḥ agniṣṭoma-yajña-phalaṃ prāpnoti |
Wika ni Ghūlastya: “Magbigay man ng limos o magsagawa ng pag-aayuno, ang kabutihang dulot nito’y nagiging sanlibong ulit. O nakaaalam ng dharma, pagkaraan niyon ay marapat maglakbay sa mga bantog na tawiran ng kabanalan (tīrtha) na tinatawag na Vāhāsa, Śata-sahasra, at Sāhasraka—mga pook na kilala sa buong daigdig. Sa pagligo roon, nakakamit ng tao ang bunga na tila nakapagkaloob ng sanlibong baka; at ang anumang kawanggawa o pag-aayuno roon ay may saysay na sanlibong ulit na higit kaysa sa ibang dako. Pagkatapos, O pinakamainam sa mga hari, magtungo sa dakilang Reṇukā-tīrtha. Unang maligo sa tawirang iyon, saka magpakasigasig sa pagsamba sa mga diyos at sa mga ninuno. Sa gayon, nalilinis ang manlalakbay sa lahat ng kasalanan at nakakamit ang gantimpalang katumbas ng handog na Agniṣṭoma.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Acts like charity and fasting gain greatly increased merit when performed with purity and devotion at renowned tīrthas; pilgrimage, bathing, and honoring gods and ancestors are presented as means to cleanse sin and accrue the fruit of major Vedic rites.
Ghūlastya instructs the king on a sequence of pilgrimage sites, praising specific tīrthas (including Reṇukā) and explaining the spiritual results of bathing there and performing worship, charity, and fasting.