Shloka 119
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
पुरा यत्र महाराज मुनिकोटि: समागता । हर्षेण महताविष्टा रुद्रदर्शनकाड्क्षया,ऐसा करनेसे मनुष्य दस हजार गोदानका फल पाता है और अपने कुलका उद्धार कर देता है। धर्मज्ञ! वहाँसे एकाग्रचित्त हो रुद्रकोटितीर्थमें जाय। महाराज! रुद्रकोटि वह स्थान है, जहाँ पूर्वकालमें एक करोड़ मुनि बड़े हर्षमें भरकर भगवान् रुद्रके दर्शनकी अभिलाषासे आये थे। भारत! “भगवान् वृषभध्वजका दर्शन पहले मैं करूँगा, मैं करूँगा" ऐसा संकल्प करके वे महर्षि वहाँके लिये प्रस्थित हुए थे
purā yatra mahārāja munikoṭiḥ samāgatā | harṣeṇa mahatāviṣṭā rudradarśanakāṅkṣayā ||
Wika ni Ghūlastya: “O dakilang hari, noong unang panahon ay may isang pook na pinagtitipunan ng isang krore ng mga pantas, nalulukob ng malaking galak at pananabik na masilayan si Rudra. Sa iisang layon ng debosyon, dumating sila roon, at bawat isa’y nagpasya sa sarili: ‘Nawa’y ako ang unang makakita sa Panginoong may bandilang toro.’”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of single-minded spiritual aspiration: intense joy and collective resolve directed toward divine darśana (vision of Rudra) is presented as a model of devotion and a source of religious merit.
Ghūlastya describes a sacred place from ancient times where an immense multitude of sages gathered, overwhelmed with joy, yearning to see Rudra; their competitive resolve to be first underscores the intensity of their devotion.