ऋतुपर्णस्य विदर्भयात्रा-निश्चयः तथा बाहुकस्य हयपरिक्षा (Ṛtuparṇa’s resolve to go to Vidarbha and Bāhuka’s examination of horses)
ततः सा न चिरादेव विदर्भानगमत् पुनः । तां तु बन्धु जन: सर्व: प्रहष्ट समपूजयत्,तदनन्तर वहाँसे विदा हो वह थोड़े ही दिनोंमें विदर्भदेशकी राजधानीमें जा पहुँची। उसके आगमनसे माता-पिता आदि सभी बन्धु-बान्धव बड़े प्रसन्न हुए और सबने उसका स्वागत-सत्कार किया
tataḥ sā na cirād eva vidarbhān agamat punaḥ | tāṁ tu bandhu-janaḥ sarvaḥ praharṣaḥ samapūjayat |
Pagkaraan, hindi nagtagal ay nakabalik siya sa Vidarbha. Sa kanyang pagdating, ang lahat ng kanyang mga kamag-anak—ang mga magulang at ang iba pa—ay napuspos ng galak at tinanggap siya nang may nararapat na dangal at pagkamapagpatuloy, pinatutunayan ang tungkuling dharmiko ng pamilya na magtanggol at sumalubong sa sarili nilang kaanak sa panahon ng dalamhati.
युदेव उवाच
The verse highlights a social-ethical aspect of dharma: when a family member returns after hardship, relatives should respond with joy, protection, and respectful hospitality (satkāra), reinforcing kinship obligations and communal support.
A woman returns quickly to Vidarbha, and her entire family circle—especially her parents and other relatives—rejoice at her arrival and formally welcome and honor her.