Shloka 2
Damayantī’s Recognition by the Piplū Mark and Her Return to Vidarbha
तत्र शुश्राव शब्दं वै मध्ये भूतस्य कस्यचित् । अभिधाव नलेत्युच्चै: पुण्यश्लोकेति चासकृत्,उसीके बीचमें उन्हें किसी प्राणीका यह शब्द सुनायी पड़ा--'पुण्यश्लोक महाराज नल! दौड़िये, मुझे बचाइये।” उच्च स्वरसे बार-बार दुहरायी गयी इस वाणीको सुनकर राजा नलने कहा--'डरो मत'। इतना कहकर वे आगके भीतर घुस गये। वहाँ उन्होंने देखा, एक नागराज कुण्डलाकार पड़ा हुआ सो रहा है
tatra śuśrāva śabdaṃ vai madhye bhūtasya kasyacit | abhidhāva nalety uccaiḥ puṇyaśloketi cāsakṛt ||
Doon ay narinig niya ang isang tinig, na wari’y mula sa isang nilalang sa gitna ng apoy: “Tumakbo ka, O Nala!”—at paulit-ulit, malakas na “O Puṇyaśloka!” Nang marinig ang panawagang iyon na inuulit-ulit, sumagot si Haring Nala nang walang pangamba—“Huwag kang matakot”—at pagkasabi nito’y pumasok siya sa apoy upang magbigay-proteksiyon. (Sa sumunod na tagpo, natagpuan niya ang isang haring ahas na nakapulupot at mahimbing na natutulog.)
ब॒हदश्व उवाच
Educational Q&A
A ruler’s dharma is shown as fearless compassion: when a vulnerable being cries for help, Nala does not calculate personal risk first; he offers reassurance and acts to protect, embodying ethical leadership and readiness to rescue.
While moving through a dangerous setting (the fire), Nala hears repeated cries addressing him as ‘Puṇyaśloka’ and urging him to run and save the caller. He answers ‘Do not fear’ and enters the fire, leading to the discovery of a serpent-king coiled within.