नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
इति सा तं॑ गिरिश्रेष्ठमुक्त्वा पार्थिवनन्दिनी । दमयन्ती ततो भूयो जगाम दिशमुन्तराम्,इस प्रकार उस श्रेष्ठ पर्वतसे कहकर वह राजकुमारी दमयन्ती फिर वहाँसे उत्तर दिशाकी ओर चल दी
iti sā taṁ giriśreṣṭham uktvā pārthivanandinī | damayantī tato bhūyo jagāma diśam uttarām ||
Matapos niyang sabihin iyon sa pinakadakilang bundok, si Damayantī, ang minamahal na anak na babae ng hari, ay muling umalis sa pook na iyon at nagpatuloy patungong hilaga.
बृहृदश्च उवाच
The verse highlights steadfastness: after completing what needed to be said, Damayantī continues her journey with determination, modeling perseverance and moral courage amid distress.
Bṛhadaśva narrates that Damayantī, having spoken to a great mountain (as part of her wandering and lament), departs again and proceeds toward the north, continuing her search and ordeal.