Shloka 1
Kāmyaka-vane Pāṇḍava-nivāsaḥ — Vidurasya āgamanam ca (कamyake वने पाण्डवनिवासः—विदुरस्य आगमनं च)
#2:8 #:23:.7 () हि २ 7 षष्ठो5 ध्याय: धृतराष्ट्रका संजयको भेजकर विदुरको वनसे बुलवाना और उनसे क्षमा-प्रार्थना वैशम्पायन उवाच गते तु विदुरे राजन्नाश्रमं पाण्डवान् प्रति । धृतराष्ट्रो महाप्राज्ञ: पर्यतप्यत भारत,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! जब विदुरजी पाण्डवोंके आश्रमपर चले गये, तब महाबुद्धिमान् राजा धृतराष्ट्रको बड़ा पश्चात्ताप हुआ
vaiśampāyana uvāca | gate tu vidure rājann āśramaṃ pāṇḍavān prati | dhṛtarāṣṭro mahāprājñaḥ paryatapyata bhārata ||
Wika ni Vaiśampāyana: “O Hari (Janamejaya), nang si Vidura ay umalis patungo sa ermitanyo ng mga Pāṇḍava, ang marunong na si Dhṛtarāṣṭra ay sinakmal ng malalim na pagsisisi, O inapo ni Bharata.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a powerful ruler is morally accountable: when righteous counsel (Vidura) is rejected or driven away, the inevitable fruit is inner torment and repentance. Wisdom without dharmic action becomes regret.
Vidura has gone to the Pāṇḍavas’ hermitage. After his departure, Dhṛtarāṣṭra is overwhelmed by remorse, setting up the next actions in which he seeks to call Vidura back and seek forgiveness.