Shloka 9
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
यस्य बाहू समाश्रित्य वयं सर्वे महात्मन: । मन्यामहे जितानाजोौ परानू प्राप्तां च मेदिनीम्,“जिस महापराक्रमी अर्जुनके बाहुबलका आश्रय लेकर हम संग्राममें शत्रुओंको पराजित और इस पृथ्वीको अपने अधिकारमें आयी हुई समझते हैं
yasya bāhū samāśritya vayaṁ sarve mahātmanaḥ | manyāmahe jitān ajau parānū prāptāṁ ca medinīm ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Sa pag-asa sa makapangyarihang bisig ng dakilang bayani na iyon, iniisip naming lahat na sa digmaan ay napasuko na namin ang mga kaaway, at na ang mismong daigdig ay napasailalim na sa aming karapat-dapat na pamamahala.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective morale and political hope can rest upon the proven strength of a single righteous champion; it also reflects the kṣatriya ethic that protection and rightful sovereignty are secured through valor in battle.
The speaker expresses the group’s confidence that, supported by Arjuna’s martial prowess, they can defeat their enemies in war and regain dominion over the earth/kingdom.