Shloka 20
विदुर-धृतराष्ट्रसंवादः
Vidura–Dhṛtarāṣṭra Dialogue on Rajadharma and Restitution
यस्याविभक्तं वसु राजन् सहायै- स्तस्य दुःखे5प्यंशभाज: सहाया: । सहायानामेष संग्रहणे<ध्युपाय: सहायाप्तौ पृथिवीप्राप्तिमाहु:,राजन! जिसका धन सहायकोंके लिये बाँटा नहीं है; अर्थात् जिसके धनको सहायक भी अपना ही समझकर भोगते हैं, उसके दुःखमें भी वे सब लोग हिस्सा बँटाते हैं। सहायकोंके संग्रहका यही उपाय है। सहायकोंकी प्राप्ति हो जानेपर पृथ्वीकी ही प्राप्ति हो गयी, ऐसा कहा जाता है
yasyāvibhaktaṃ vasu rājan sahāyaiḥ tasya duḥkhe 'py aṃśabhājaḥ sahāyāḥ | sahāyānām eṣa saṃgrahaṇe 'dhyupāyaḥ sahāyāptau pṛthivīprāptim āhuḥ ||
“O Hari, ang taong hindi inihihiwalay ang kanyang yaman sa mga kasamahan—na para bang ito’y kanila ring magagamit—ay makikitang ang mga kakamping iyon ay nakikibahagi maging sa kanyang dalamhati. Ito ang paraan ng pagtipon at pagpapatatag ng mga tagasuporta: kapag nakamtan ang mga tagasuporta, sinasabing nakamtan na rin ang buong daigdig.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
A ruler secures loyal allies by sharing prosperity with them; those who partake in one’s wealth will also stand with one in adversity. Winning dependable supporters is portrayed as tantamount to winning the kingdom itself.
Vidura addresses a king with counsel in political-ethical terms, explaining a practical principle of alliance-building: integrate supporters into one’s prosperity so that their loyalty extends into times of crisis.