Shloka 1
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Sañjaya’s Report on the Pandavas’ Coalition
Kāmyaka Context
/ 73:87 #:23::7 (0) हि २ 7 अष्टचत्वारिशो<् ध्याय: दुःखित धृतराष्ट्रका संजयके सम्मुख अपने पुत्रोंके लिये चिन्ता करना जनमेजय उवाच अत्यद्भुतमिदं कर्म पार्थस्यामिततेजस: । धृतराष्ट्रो महाप्राज्ञ: श्रुत्वा विप्र किमब्रवीत्,जनमेजयने पूछा--ब्रह्मन! अमित तेजस्वी कुन्तीकुमार अर्जुनका यह कर्म तो अत्यन्त अद्भुत है। परम बुद्धिमान् राजा धृतराष्ट्रने भी यह सब अवश्य सुना होगा। उसे सुनकर उन्होंने क्या कहा था? यह बतलाइये
Janamejaya uvāca: atyadbhutam idaṁ karma pārthasyāmita-tejasaḥ | dhṛtarāṣṭro mahāprājñaḥ śrutvā vipra kim abravīt ||
Sinabi ni Janamejaya: “O Brahmin, ang gawang ito ni Pārtha (Arjuna), na ang ningning ay di masukat, ay tunay na kagila-gilalas. Ang lubhang marunong na Haring Dhṛtarāṣṭra ay tiyak na nakarinig din nito. Pagkarinig niya, ano ang sinabi niya? Isalaysay mo, hinihiling ko.”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic mode of learning: one should seek clarification from qualified teachers, and evaluate extraordinary actions through the lens of wise elders and rulers. It also frames Arjuna’s prowess as something that invites ethical reflection and authoritative interpretation.
Janamejaya, listening to the Mahābhārata account, expresses amazement at Arjuna’s remarkable deed and asks the Brahmin narrator to report how King Dhṛtarāṣṭra responded upon hearing about it.