Kāmyake Pāṇḍavānāṃ Bhojana-vyavasthā
Provisioning and Welfare in the Kāmyaka Forest
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौ । ताविमावनुजानीहि हृषीकेशधनंजयौ,“नर-नारायण नामसे प्रसिद्ध जो पुरातन मुनीश्वर हैं” वे ही श्रीकृष्ण और अर्जुनके रूपमें अवतीर्ण हुए हैं, यह बात आप जान लें
naranārāyaṇau yau tau purāṇāvṛṣisattamau | tāvimāv anujānīhi hṛṣīkeśa-dhanañjayau ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Alamin mong tiyak: ang dalawang sinaunang at pinakadakilang pantas, sina Nara at Nārāyaṇa, ay nahayag dito bilang mismong dalawang ito—si Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa) at si Dhanañjaya (Arjuna).”
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches recognition of a deeper, dharmic identity behind historical figures: Kṛṣṇa and Arjuna are presented as manifestations of the primordial sage-pair Nara–Nārāyaṇa, implying that righteous action is sustained by the union of disciplined human endeavor (Nara/Arjuna) and divine guidance (Nārāyaṇa/Kṛṣṇa).
Vaiśampāyana identifies Kṛṣṇa (Hṛṣīkeśa) and Arjuna (Dhanañjaya) with the ancient sages Nara and Nārāyaṇa, establishing their exceptional status and legitimizing their role in the unfolding dharmic narrative.