धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
ततः प्राप्ता क्षणेनैव मन:पवनगामिनी । भवन पाण्डुपुत्रस्य फाल्गुनस्य शुचिस्मिता,मन और वायुके समान तीव्र वेगसे चलनेवाली वह पवित्र मुसकानसे सुशोभित अप्सरा क्षणभरमें पाण्डुकुमार अर्जुनके महलमें जा पहुँची
tataḥ prāptā kṣaṇenaiva manaḥpavanagāminī | bhavanaṃ pāṇḍuputrasya phālgunasya śucismitā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, sa mismong sandaling iyon, ang apsaras—na kasingbilis ng isip at hangin, at nagniningning sa dalisay at banayad na ngiti—ay dumating sa tahanan ni Phālguna, anak ni Pāṇḍu (Arjuna). Ipinakikita ng tagpong ito kung gaano kabilis makararating ang mga sugo ng tadhana sa isang bayani ng katuwiran, upang ihanda ang isang mahalagang pagtatagpo na susubok sa pagpipigil, layon, at pagtalima sa dharma.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the suddenness with which trials and divine prompts can appear before a dharmic person. It implicitly points to vigilance and self-restraint: even a hero devoted to duty may be approached by alluring or extraordinary forces, and the ethical response depends on steadiness of mind.
An apsaras, described as moving with the speed of mind and wind and adorned with a pure smile, quickly reaches Arjuna’s dwelling. This functions as a narrative setup for an ensuing interaction involving Arjuna and a celestial visitor.