Shloka 9
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्नल पाण्डव: | पुष्पगन्धवहै: पुण्यैर्वायुभिश्चवानुवीजित:,वहाँ स्वेच्छानुसार गमन करनेवाले देवताओंके सहस्रों विमान स्थिरभावसे खड़े थे और हजारों इधर-उधर आते-जाते थे। उन सबको पाण्डुनन्दन अर्जुनने देखा। उस समय गन्धर्व और अप्सराएँ उनकी स्तुति कर रही थीं। फ़ूलोंकी सुगन्धका भार वहन करनेवाली पवित्र मन्द-मन्द वायु मानो उनके लिये चँवर डुला रही थी
saṃstūyamāno gandharvair apsarobhiś ca pāṇḍavaḥ | puṣpagandhavahaiḥ puṇyair vāyubhiś cānuvījitaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Ang Pāṇḍava (si Arjuna) ay pinupuri ng mga Gandharva at mga Apsaras, samantalang ang banayad at nagpapabanal na mga simoy—punô ng halimuyak ng mga bulaklak—ay wari’y pumapaypay sa kanya na parang seremonyal na pamaypay (cāmara). Sa makalangit na pook na iyon, nakita niya ang mga vimāna ng mga diyos: may mga nakatigil na matatag, at may mga gumagalaw ayon sa nais, na nagpapakita ng maayos na karangyaan ng kaharian ng mga diyos at ng dangal na iginagawad sa nagkamit nito sa pamamagitan ng disiplina at kabutihang-loob.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner discipline and earned merit (puṇya) are recognized even in the divine sphere: honor is not random but corresponds to worthiness, and the celestial order mirrors ethical order—those who cultivate restraint and excellence receive fitting respect.
Arjuna is in a heavenly environment where Gandharvas and Apsarases praise him, fragrant breezes waft around him like attendants, and he observes many divine vimānas—some stationary and others moving freely—signaling his reception and the grandeur of the gods’ realm.