Shloka 8
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
वाराहं रूपमास्थाय तर्कयन्तमिवार्जुनम् । हन्तुं परं दीप्पमानं तमुवाचाथ फाल्गुन:,अनायास ही महान पराक्रम करनेवाले कुन्तीपुत्र अर्जुके निकट आकर भगवान् शंकरने अद्भुत दीखनेवाले मूक नामक अद्भुत दानवको देखा, जो सूअरका रूप धारण करके अत्यन्त तेजस्वी अर्जुनको मार डालनेका उपाय सोच रहा था; उस समय अर्जुनने गाण्डीव धनुष और विषैले सर्पोके समान भयंकर बाण हाथ-में ले धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ाकर उसकी टंकारसे दिशाओंको प्रतिध्वनित करके कहा--
vaiśampāyana uvāca |
vārāhaṃ rūpam āsthāya tarkayantam ivārjunam |
hantuṃ paraṃ dīpyamānaṃ tam uvācātha phālgunaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Taglay ang anyong baboy-ramo, ang nilalang na yaon ay nag-aalab sa bagsik na lakas, na wari’y nagbabalak kung paano mapapatay si Arjuna. Noon, si Phālguna (Arjuna) ay nagsalita sa kanya, tuwirang hinarap ang panganib.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic alertness: when confronted by a hostile force using disguise and violent intent, a righteous warrior must recognize the threat, remain composed, and respond in a manner consistent with duty rather than fear or confusion.
A powerful being in the guise of a boar appears to be devising a way to kill Arjuna. Vaiśampāyana narrates that Arjuna (Phālguna) then speaks to this adversary, initiating the confrontation.