Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
वैशम्पायन उवाच ततो देव महादेवं गिरिशं शूलपाणिनम् | ददर्श फाल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम्,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! तदनन्तर अर्जुनने शूलपाणि महातेजस्वी महादेवजीका देवी पार्वती-सहित दर्शन किया
Vaiśampāyana uvāca: tato deva-mahādevaṃ giriśaṃ śūlapāṇinam | dadarśa phālgunas tatra saha devyā mahādyutim ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, nakita roon ni Arjuna (Phālguna) ang dakilang diyos na si Mahādeva—Panginoon ng mga bundok, tagapagdala ng trident—na nagliliwanag sa dakilang kaningningan, kasama ang Diyosa (Pārvatī). Ipinapakita ng tagpong ito na ang paghahanap ni Arjuna ay nakaugat sa paggalang at disiplinadong debosyon: ang kapangyarihang banal ay hindi nilalapitan sa pamamagitan ng puwersa o pag-aangkin, kundi sa kababaang-loob at wastong asal; at ang pangitain ay tanda ng moral na pagiging-makatarungan ng kanyang layunin.
वैशम्पायन उवाच
Divine power is not merely a tool for victory; it is approached through devotion, humility, and disciplined conduct. The vision of Śiva with Devī underscores that rightful strength is sanctioned by dharma and obtained through inner purification rather than aggression.
In the course of Arjuna’s forest quest for divine weapons, he beholds Śiva—described by epithets like Giriśa and Śūlapāṇi—together with Pārvatī. This marks a pivotal moment of divine encounter that prepares the ground for Śiva’s testing and eventual favor.