Shloka 7
अर्जुनस्य इन्द्रकीलगमनम् तथा शक्रसाक्षात्कारः
Arjuna’s journey to Indrakīla and encounter with Indra
शूराणामपि पार्थानां हृदयानि चकम्पिरे । यद् यच्च कृतवानन्यत् पार्थस्तदखिलं वद,ब्रह्मन्! मैंने सुना है, कभी संग्राममें परास्त न होनेवाले, योद्धाओंमें श्रेष्ठ अर्जुनने पूर्वकालमें भगवान् शंकरके साथ अत्यन्त अद्भुत, अनुपम और रोमांचकारी युद्ध किया था, जिसे सुनकर मनुष्योंमें श्रेष्ठ शूरवीर कुन्तीपुत्रोंके हृदयोंमें भी दैन्य, हर्ष और विस्मयके कारण कँपकँपी छा गयी थी। अर्जुनने और भी जो-जो कार्य किये हों, वे सब भी मुझे बताइये
Janamejaya uvāca | śūrāṇām api pārthānāṁ hṛdayāni cakampire | yad yat ca kṛtavān anyat pārthas tad akhilaṁ vada, brahman ||
Sinabi ni Janamejaya: Maging ang mga puso ng mga Pārtha—bagaman sila’y mga bayani—ay nanginig. O Brahman, isalaysay mo sa akin nang buo ang lahat pa ng nagawa ng anak ni Pṛthā (Arjuna). (Sapagkat narinig ko na noong unang panahon, si Arjuna, ang pinakadakila sa mga mandirigma at hindi kailanman natalo sa digmaan, ay nakipaglaban kay Panginoong Śaṅkara sa isang labang kamangha-mangha, walang kapantay, at nakapangingilabot; at nang marinig iyon, maging ang matatapang na anak ni Kuntī ay nayanig dahil sa pagpapakumbaba, galak, at pagkamangha.)
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverent inquiry and the proper reception of extraordinary deeds: even great heroes are moved by awe, and the listener seeks a complete account from a qualified teacher. It also frames Arjuna’s prowess as inseparable from encounters with the divine (Śaṅkara), suggesting that true greatness evokes humility and wonder rather than mere pride.
King Janamejaya asks the narrator to recount, in full, Arjuna’s other accomplishments. He refers to a famed earlier episode in which Arjuna fought a marvelous battle with Lord Śiva (Śaṅkara), a tale so astonishing that it made even the mighty Pāṇḍavas’ hearts tremble with mixed emotions.