Shloka 11
Vyāsa’s Counsel to Yudhiṣṭhira: Pratismṛti-vidyā, Arjuna’s Aśtra-Quest, and the Move to Kāmyaka
तया प्रयुक्तया सम्यग् जगत् सर्व प्रकाशते । तेन त्वं ब्रह्मणा तात संयुक्त: सुसमाहित:,उसका विधिवत् प्रयोग करनेपर समस्त जगत् अच्छी प्रकारसे ज्यों-का-त्यों स्पष्ट दीखने लगता है। तात! उस मन्त्र-विद्यासे युक्त एवं एकाग्रचित्त होकर तुम यथासमय देवताओंकी प्रसन्नता प्राप्त करो। भरतश्रेष्ठी! अपने-आपको उग्र तपस्यामें लगाओ। धनुष, कवच और खड्ग धारण किये साधु-व्रतके पालनमें स्थित हो मौनावलम्बनपूर्वक किसीको आक्रमणका मार्ग न देते हुए उत्तर दिशाकी ओर जाओ
tayā prayuktayā samyag jagat sarvaṃ prakāśate | tena tvaṃ brahmaṇā tāta saṃyuktaḥ susamāhitaḥ |
Wika ni Yudhiṣṭhira: “Kapag ang (banal na kaalaman/mantra) na iyon ay ginamit nang wasto ayon sa tuntunin, ang buong daigdig ay luminaw at nahahayag kung ano talaga ito. Kaya, mahal kong kapatid, yamang taglay mo ang kaalamang ukol sa Brahman at matatag ang pagtitipon ng isip, hanapin mo sa takdang panahon ang kalinga ng mga diyos.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Right application of sacred knowledge (mantra/vidyā) brings clarity of perception—seeing the world as it truly is—and this requires inner composure (susamāhita). Spiritual efficacy is linked to correct practice and disciplined attention, not mere possession of words.
Yudhiṣṭhira addresses a companion (affectionately ‘tāta’), urging him to be united with Brahman-knowledge and remain concentrated. In the surrounding instruction (as reflected in the accompanying Hindi), this counsel extends toward disciplined austerity and a regulated course of action aimed at gaining divine favor.