Shloka 30
Yudhiṣṭhira’s Reproof and Vow-Logic: On Dice-Deception, Exile Terms, and the Governance of Anger
Adhyāya 35
राजानो राजपूत्राश्न धृतराष्ट्रमनुव्रता: । न हि ते5प्युपशाम्यन्ति निकृता वा निराकृता:,राजन! इसके सिवा एक बात और है, हमलोगोंने भी बहुत-से राजाओं तथा राजकुमारोंको उनके राज्यसे निकाल दिया है। वे सब आकर राजा धुतराष्ट्रसे मिल गये होंगे, हमने जिनको राज्यसे वंचित किया अथवा निकाला है, वे कदापि हमारे प्रति शान्तभाव नहीं धारण कर सकते
rājāno rājaputrāś ca dhṛtarāṣṭram anuvratāḥ | na hi te 'py upaśāmyanti nikṛtā vā nirākṛtāḥ ||
Sabi ni Bhīma: “Naroon din ang mga hari at mga prinsipe na tapat na tagasunod ni Dhṛtarāṣṭra. Yaong mga inapi namin—maging sa panlilinlang o sa pagpapaalis—ay hindi tunay na hihimlay ang loob sa amin. Ang mga pinunong nawalan ng kaharian ay di madaling magtaglay ng mabuting kalooban; ang kanilang poot ay magtitipon sa paligid ni Dhṛtarāṣṭra at magpapatibay ng pagkapoot laban sa amin.”
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
Bhīma highlights a political-ethical reality: those who have been deceived or expelled rarely become peaceful toward the agents of their loss. Unresolved injustice breeds lasting resentment, which can consolidate into hostile alliances.
Bhīma warns that many kings and princes—now aligned with Dhṛtarāṣṭra—include rulers whom the Pāṇḍavas have previously displaced or wronged. He anticipates that such people will not be reconciled and may intensify opposition against the Pāṇḍavas.