“देवराज इन्द्र शत्रुओंका दमन करनेके लिये गुप्तरूपसे निषधदेशमें गये और गिरिप्रस्थाश्रममें छिपे रहकर उन्होंने अपना कार्य सिद्ध किया
devarāja indraḥ śatrūṇāṃ damanaṃ kartum guptarūpeṇa niṣadhadeśaṃ gataḥ | giriprasthāśrame ca channaḥ san svam arthaṃ siddhavān |
Wika ni Vaiśampāyana: Upang supilin ang kanyang mga kaaway, si Indra, hari ng mga diyos, ay nagtungo nang nakapagkubli sa lupain ng Niṣadha. Sa pananatiling lihim sa ashram ng Giriprastha, matagumpay niyang naisakatuparan ang kanyang layon—na nagpapakita na maging ang kapangyarihang makadiyos ay gumagamit din ng paglihim at estratehiya kapag ang hangarin ay pigilan ang lakas ng mga kaaway, hindi lamang magpakitang-gilas ng lakas.
वैशम्पायन उवाच
Power aligned with dharma may act through restraint and discretion; secrecy and strategy can be ethically justified when used to curb harmful opposition rather than for vanity or cruelty.
Vaiśampāyana narrates that Indra, seeking to suppress enemies, travels incognito to Niṣadha and stays hidden at the Giriprastha hermitage until he completes his objective.