Shloka 29
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने परस्वहारे परदारमर्शने । कदर्यभावे न रमेन्मन: सदा नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम्,तथा जो लोग सदा इस मनोहर उपाख्यानको स्मरण रखेंगे; उनका मन अधर्ममें, सुहृदोंके भीतर फ़ूट डालनेमें, दूसरोंका धन हरनेमें, परस्त्रीगमनमें अथवा कृपणतामें कभी प्रवृत्त नहीं होगा
vaiśampāyana uvāca |
na cāpy adharme na suhṛd-vibhedane para-svahāre para-dāra-marśane |
kadarya-bhāve na ramen manaḥ sadā nṛṇāṃ sadākhyānam idaṃ vijānatām ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nawa’y ang isip ng mga tunay na nakauunawa at laging nag-iingat sa mapalad na salaysay na ito ay hindi kailanman malugod sa mga ito—sa kawalang-dharma, sa paghahasik ng pagkakawatak-watak sa mga kaibigan, sa pagnanakaw ng yaman ng iba, sa paglapit sa asawa ng iba, o sa paglubog sa kasakiman at karuwagan. Sapagkat yaong patuloy na nag-aalaala sa magandang kuwentong ito, ang puso’y hindi tumatalikod tungo sa gayong kasamaan.
वैशम्पायन उवाच