पश्यामि बहुलान् राजन् वृक्षानुदकसंश्रयान् । सारसानां च निर्हादमत्रोदकमसंशयम्,“राजन! मैं ऐसे बहुतेरे वृक्ष देख रहा हूँ, जो जलके किनारे ही होते हैं। सारसोंकी आवाज भी सुनायी देती है; अतः नि:संदेह यहाँ आस-पास ही कोई जलाशय है”
paśyāmi bahulān rājan vṛkṣān udakasaṁśrayān | sārasānāṁ ca nirhādam atrodakam asaṁśayam ||
Sabi ni Vaiśampāyana: “O Hari, marami akong nakikitang mga punong karaniwang tumutubo sa tabi ng tubig. Naririnig ko rin ang huni ng mga sārasas (mga tagak); kaya’t walang pag-aalinlangan, may anyong-tubig na malapit dito.”
वैशम्पायन उवाच
Attentive observation of natural indicators—vegetation patterns and bird-calls—can guide right action in difficult circumstances; practical discernment supports dharmic living by preserving life and enabling responsible choices.
Addressing the king, Vaiśampāyana notes visible and audible signs—water-loving trees and the cries of cranes—and infers that a water source must be close at hand.