Shloka 25
तादृशे हि कुले जाता कुले चैव विवर्धिता । सुखात् सुखमनुप्राप्ता हृदाद् हृदमिवागता,वैसे उत्तम कुलमें तुम्हारा जन्म हुआ तथा मेरे श्रेष्ठ कुलमें तुम पालित और पोषित होकर बड़ी हुई। जैसे जलकी धारा एक सरोवरसे निकलकर दूसरे सरोवरमें गिरती है, उसी प्रकार तुम एक सुखमय स्थानसे दूसरे सुखमय स्थानमें आयी हो
tādṛśe hi kule jātā kule caiva vivardhitā | sukhāt sukham anuprāptā hṛdād hṛdam ivāgatā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Tunay ngang isinilang ka sa gayong marangal na angkan, at gayundin ay pinalaki at pinahinog sa isa pang dakilang sambahayan. Lumipat ka mula sa isang kalagayang maginhawa tungo sa isa pa—gaya ng agos ng tubig na umaalis sa isang lawa at pumapasok sa kasunod. Kaya ang iyong buhay ay umusad mula ligaya tungo sa ligaya, na walang putol sa dangal at pag-aaruga.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical ideal of continuity of dignity and care: a woman of noble birth, when properly nurtured and married into an equally worthy household, should experience an unbroken passage of protection, honor, and well-being—symbolized by water moving naturally from one lake to another.
Vaiśampāyana describes a woman’s fortunate life-course in terms of her birth and upbringing in excellent families, using a vivid simile (from one lake to another) to convey her smooth transition from one secure, happy setting to the next.