Shloka 47
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
सावित्रयुवाच सतां सदा शाश्चवतधर्मवृत्ति: सन््तो न सीदन्ति न च व्यथन्ति । सतां सद्भि्नाफल: सड़मो<स्ति सद्धभयो भयं नानुवर्तन्ति सन्त:,सावित्रीने कहा--सत्पुरुषोंकी वृत्ति निरन्तर धर्ममें ही लगी रहती है। श्रेष्ठ पुरुष कभी दुःखी या व्यथित नहीं होते। सत्पुरुषोंका संतोंके साथ जो समागम होता है, वह कभी निष्फल नहीं होता है। श्रेष्ठ पुरुष संतोंसे कभी भय नहीं मानते हैं
sāvitrī uvāca—satāṃ sadā śāśvata-dharma-vṛttiḥ; santo na sīdanti na ca vyathanti | satāṃ sadbhiḥ samāgamaḥ sa-phalo 'sti; sadbhyo bhayaṃ nānuvartante santaḥ ||
Wika ni Savitri: “Ang asal ng tunay na mabubuti ay laging matatag at di-nagbabago, nakaugat sa dharma. Ang mga mararangal na iyon ay hindi lumulubog sa panghihina ng loob ni nayayanig ng dalamhati. Sa mga banal, ang pakikisama sa mga banal ay hindi kailanman nauuwi sa wala; at ang mabuti ay hindi sumusunod sa takot kapag nasa harap ng kapwa mabuti.”
यम उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in dharma is the defining mark of the virtuous: they do not collapse into despair, and the company of good people yields inevitable moral and spiritual benefit; fear does not dominate one who stands among the good.
In the Savitri–Yama dialogue, Savitri articulates a moral principle about the nature of the virtuous—highlighting dharma-centered conduct, resilience, and the transformative value of associating with the righteous.