Shloka 27
यक्षोपाख्यान-प्रवेशः
Entry into the Yakṣa-Lake Episode
दीर्घायुरथवाल्पायु: सगुणो निर्गुणो5पि वा । सकृद् वृतो मया भर्ता न द्वितीयं वृणोम्यहम्,सावित्री बोली--भाइयोंमें धनका बँटवारा एक ही बार होता है, कन्या एक ही बार दी जाती है तथा श्रेष्ठ दाता “मैं दूँगा', यह कहकर एक ही बार वचनदान करता है। ये तीन बातें एक-एक बार ही होती हैं। सत्यवान् दीर्घायु हों या अल्पायु, गुणवान् हों या गुणहीन; मैंने उन्हें एक बार अपना पति चुन लिया। अब मैं दूसरे किसी पुरुषका वरण नहीं कर सकती
dīrghāyur athavā alpāyuḥ saguṇo nirguṇo 'pi vā | sakṛd vṛto mayā bhartā na dvitīyaṃ vṛṇomy aham ||
Wika ni Nārada: “Maging siya man ay mahaba ang buhay o maikli, may mga birtud o kahit salat sa mga ito—sa sandaling pinili ko na siya bilang aking asawa, hindi na ako pipili pa ng ikalawa.” Sa salaysay nina Savitrī at Satyavān, ito’y pahayag ng di-matitinag na katapatan na nakaugat sa dharma: ang pagpiling ginawa sa katotohanan ay hindi binabawi dahil sa takot, pakinabang, o pagbabago ng kalagayan.
नारद उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in a righteous choice: once a spouse is chosen with sincerity, one should not abandon that commitment due to fear of fate (short life) or shifting judgments about merit (virtue or lack thereof).
In the Savitrī–Satyavān story within Vana Parva, Nārada reports/voices Savitrī’s firm declaration that she has chosen Satyavān once as her husband and will not choose another, regardless of his lifespan or qualities.