Shloka 70
Adhiratha-Rādhā Discover the Casket; Vasuṣeṇa (Karṇa) is Adopted and Formed
ततो देवर्षिसहित: सरितं गोमतीमनु । दशाश्वमेधानाजद्ठे जारूथ्यान् स निरर्गलान्,तदनन्तर देवर्षियोंसहित गोमती नदीके तटपर जाकर श्रीरघुनाथजीने दस अश्वमेध यज्ञ किये, जो स्तुतिके योग्य थे और जिनमें अन्न आदिकी इच्छासे आनेवाले याचकोंके लिये कभी द्वार बंद नहीं होता था
tato devarṣi-sahitaḥ saritaṁ gomātīm anu | daśāśvamedhān ājagṛhe jāruṭhyān sa nirargalān ||
Pagkaraan, kasama ang mga banal na rishi ng mga diyos, nagtungo siya sa pampang ng ilog Gomati at nagsagawa ng sampung paghahandog na Aśvamedha—mga ritwal na karapat-dapat purihin—na lubhang bukas-palad anupa’t walang sinumang lumalapit na humihingi ng pagkain at kaloob ang nakatagpo ng pintuang nakasara. Itinatampok nito ang dharma ng hari sa pamamagitan ng pampublikong sakripisyo, pagkakawanggawa, at di-napaparam na pagtanggap sa panauhin.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of rājadharma: a ruler’s greatness is shown not merely by ritual performance but by generosity and accessibility—sacrifices and governance that remain ‘unbarred’ to those who seek aid, especially food and gifts.
Mārkaṇḍeya narrates that Rāma, accompanied by divine seers, goes to the banks of the Gomati and performs ten Aśvamedha sacrifices, described as praiseworthy and open to all petitioners without refusal.