Shloka 25
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
लड़कां प्रवेशयामासुस्तं रथं वाजिनस्तदा । ददर्श रावणस्तं च रथं पुत्रविनाकृतम्,उस समय घोड़ोंने उस ही खाली रथको लंकापुरीमें पहुँचाया। रावणने देखा, मेरे पुत्रका रथ उसके बिना ही लौट आया है। तब पुत्रको मारा गया जान भयके मारे रावणका मन उदभ्रान्त हो उठा। वह शोक और मोहसे आतुर होकर विदेहनन्दिनी सीताको मार डालनेके लिये उद्यत हो गया
laṅkāṃ praveśayāmāsus taṃ rathaṃ vājinas tadā | dadarśa rāvaṇas taṃ ca rathaṃ putra-vinākṛtam ||
Noon, dinala ng mga kabayo ang karwaheng iyon pabalik sa Laṅkā—walang sakay. Nakita ni Rāvaṇa na ang karwahe ng kaniyang anak ay bumalik nang wala ito. Sa takot, inakala niyang napatay ang anak; nayanig ang kaniyang isip. Nilamon ng dalamhati at pagkalito, naghanda siyang patayin si Sītā, ang prinsesa ng Videha.
मार्कण्डेय उवाच