Shloka 13
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
अनेन मृष्टनयनो भूतान्यन्तर्हितान्युत । भवान् द्रक्ष्यति यस्मै च प्रदास्यति नर: स तु,सुग्रीवजाम्बवन्ती च हनुमानड्रदस्तथा । मैन्दद्विविदनीलाश्च प्राय: प्लवगसत्तमा: सुग्रीव, जाम्बवान, हनुमान, अंगद, मैन्द, द्विविद तथा नील आदि प्रायः: सभी प्रमुख वानरोंने उस जलसे अपनी-अपनी आँखें धोयीं
anena mṛṣṭanayano bhūtāny antarhitāny uta | bhavān drakṣyati yasmai ca pradāsyati naraḥ sa tu || sugrīvajāmbavantī ca hanumān aṅgadas tathā | maindadvividanīlāś ca prāyaḥ plavagasattamāḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Sa tubig na ito, kapag nalinis na ang inyong mga mata, tunay ninyong mamamasdan maging ang mga nilalang na nakatago sa paningin; at ang taong pagkakalooban nito ay tunay na magkakamit ng gayong paningin. Kaya sina Sugrīva at Jāmbavān, Hanumān at Aṅgada, at gayundin sina Mainda, Dvivida, at Nīla—halos lahat ng pinakadakilang bayani sa mga vanara—ay naghugas ng kanilang mga mata sa tubig na iyon.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Purification (here, washing the eyes) is presented as a means to remove obscuration and gain clearer perception—symbolically suggesting that disciplined cleansing can enable insight into realities normally hidden.
Mārkaṇḍeya describes a special water whose use cleanses the eyes and grants the ability to see concealed beings; the leading vānaras—Sugrīva, Jāmbavān, Hanumān, Aṅgada, Mainda, Dvivida, and Nīla—wash their eyes with it.