कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
ततः प्रगृह् विपुलां शतघण्टां विभीषण: । अनुमन्त्रय महाशक्तिं चिक्षेपास्य शिर: प्रति,तत्पश्चात् विभीषणने एक विशाल महाशक्ति हाथमें ली, जिसमें शोभाके लिये सौ घंटियाँ लगी हुई थीं। उसे अभिमन्त्रित करके उन्होंने प्रहस्तके मस्तकपर दे मारा
tataḥ pragṛhya vipulāṃ śataghaṇṭāṃ vibhīṣaṇaḥ | anumantrya mahāśaktiṃ cikṣepāsya śiraḥ prati ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: Pagkatapos, kinuha ni Vibhīṣaṇa ang isang napakalaking sibat na may sandaang kampanilya bilang palamuti; binasbasan niya ito sa pamamagitan ng mantra at inihagis nang tuwiran sa ulo ni Prahasta. Ipinakikita ng tagpong ito ang mabigat at madilim na batas ng digmaan: kapag nagsimula na ang sagupaan, ang husay at paninindigan ay kaakibat ng disiplina ng ritwal, at ang karahasan ay itinuturo nang may malinaw na layon, hindi ng bulag na poot.
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights that in epic warfare, action is framed by discipline and intention: weapons are not merely physical tools but are ritually empowered, suggesting accountability and controlled resolve even amid violence.
Vibhīṣaṇa lifts a massive, bell-adorned spear, empowers it with a mantra, and throws it at Prahasta’s head, marking a decisive, targeted strike in the combat episode being narrated by Mārkaṇḍeya.