Shloka 1
कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
#::73:.8 #::3:..7 (0) हि २ 7 षडशीर्त्याधिकद्विशततमो< ध्याय: ५ अप :88 और धूम्राक्षके वधसे दुःखी हुए रावणका कुम जगाना और उसे युद्धमें भेजना मार्कण्डेय उवाच ततः प्रहस्त: सहसा समभ्येत्य विभीषणम् । गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कश:,मार्कण्डेयजी कहते हैं-युधिष्ठि!! तदनन्तर युद्धमें निलछ्ठुर पराक्रम दिखानेवाले प्रहस्तने सहसा विभीषणके पास पहुँचकर गर्जना करते हुए उनपर गदासे आघात किया
mārkaṇḍeya uvāca | tataḥ prahastaḥ sahasā samabhyetya vibhīṣaṇam | gadayā tāḍayāmāsa vinadya raṇakarkaśaḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: Pagkaraan nito, si Prahasta—mabangis sa lupit ng labanan—ay biglang sumugod kay Vibhīṣaṇa at, habang umuungal, hinampas siya ng isang pamalo (gada). Ipinakikita ng tagpong ito na sa digmaan, ginagamit ang hilaw na lakas at pananakot kahit laban sa mga tumatayo sa panig ng budhi—upang subukin ang katatagan, katapatan, at paninindigang ipagtanggol ang pinaniniwalaang tama sa gitna ng karahasan.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring ethical pressure-point in epic warfare: intimidation and brute force confront those who act from conviction. It invites reflection on steadiness (dhairya) and adherence to one’s chosen dharma even when met with sudden violence.
Prahasta abruptly rushes toward Vibhīṣaṇa on the battlefield and, shouting fiercely, strikes him with a mace—an immediate escalation of combat directed at a named opponent.