Shloka 68
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
कथितत्तेन सुग्रीवस्त्वद्विधै: सचिवैर्वृत: । गम्यतामिति चोक्त्वा मां सीता प्रादादिमं मणिम्,उन्होंने ही तुम्हारे-जैसे मन्सत्रियोंसे युक्त सुग्रीवका परिचय दिया है। वत्स! अब तुम भगवान् श्रीरामके पास जाओ।” ऐसा कहकर सती साध्वी सीताने अपनी पहचानके लिये यह एक मणि दी, जिसको धारण करके वे अबतक अपने प्राणोंकी रक्षा करती आयी हैं। जानकीने विश्वास दिलानेके लिये यह एक कथा भी सुनायी थी--
kathitaṃ tena sugrīvas tvadvidhaiḥ sacivair vṛtaḥ | gamyatām iti coktvā māṃ sītā prādād imaṃ maṇim ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “Isinalaysay niya sa akin si Sugrīva—na napapaligiran ng mga tagapayo na tulad mo. Pagkaraan, sinabi sa akin ni Sītā, ‘Dapat kang pumunta (kay Rāma).’ Pagkasabi nito, ibinigay sa akin ni Sītā na malinis at matatag ang loob ang hiyas na ito bilang tanda ng pagkakakilanlan. Sa pagsusuot nito, naingatan niya ang kanyang buhay hanggang ngayon; at upang patatagin ang pagtitiwala, isinalaysay din ni Jānakī ang isang kuwentong nagpapatunay.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma in communication: when conveying a crucial message across uncertainty, one should provide reliable proof (a recognized token) to establish trust and prevent deception.
Markandeya narrates that Sita instructs the messenger to go to Rama and provides a jewel as an identifying token; Sugriva is referenced as Rama’s ally, attended by capable ministers, and Janaki’s additional account is mentioned as further confirmation.