Shloka 2
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
स ददर्श तदा सीतां रावणाड्कगतां स्नुषाम् | सक्रोधो<भ्यद्रवत् पक्षी रावण राक्षसेश्वरम्,इसी नाते सीताको वे अपनी पुत्रवधू मानते थे। जब जटायुने उन्हें रावणकी गोदमें पराधीन होकर पड़ी हुई देखा तब उनके क्रोधकी सीमा न रही। वे राक्षसराज रावणपर टूट पड़े
sa dadarśa tadā sītāṃ rāvaṇāṅkagatāṃ snuṣām | sa-krodho 'bhyadravat pakṣī rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram ||
Pagkaraan, nakita niya si Sītā—na itinuturing niyang parang manugang—na nakahandusay na walang magawa sa kandungan ni Rāvaṇa. Nag-alab sa makatarungang poot, ang dakilang ibon ay sumugod nang tuwiran kay Rāvaṇa, panginoon ng mga rākṣasa.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma demands active protection of those who are forcibly oppressed; righteous indignation becomes ethically meaningful when it moves one to defend the vulnerable, even against a stronger aggressor.
Jatāyu sees Sītā being carried off and held under Rāvaṇa’s control; treating her as family (snuṣā), he charges at Rāvaṇa in an attempt to stop the abduction.