Shloka 36
Draupadī’s Lament and the Question of Kṣatriya Forbearance (द्रौपद्याः शोकप्रलापः क्षमानिर्णयश्च)
मृदुर्भवत्यवज्ञातस्ती क्ष्णादुद्धिजते जन: । काले प्राप्ते द्वयं चैतद् यो वेद स महीपति:,कोमलतापूर्ण बर्ताव करनेवालेकी सब लोग अवहेलना करते हैं और तीक्ष्ण स्वभाववाले पुरुषसे सबको उद्वेग प्राप्त होता है। जो उचित अवसर आनेपर इन दोनोंका प्रयोग करना जानता है, वही सफल भूपाल है
mṛdur bhavaty avajñātas tīkṣṇād uddvijate janaḥ | kāle prāpte dvayaṃ caitad yo veda sa mahīpatiḥ ||
Ang pinunong laging maamo ay madaling hamakin ng mga tao, at ang taong laging mabagsik ay nagdudulot ng pangamba at pagkabalisa. Ang tunay na hari ay yaong marunong gumamit ng dalawa—kabaitan at higpit—sa tamang sandali at sa wastong sukat.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Effective kingship requires balance: constant softness invites contempt, constant harshness breeds fear; wisdom lies in applying gentleness or severity according to time and circumstance.
Prahlāda is presenting a principle of rāja-dharma (royal conduct), advising that a successful ruler must discern the right moment to be mild and the right moment to be strict.