Shloka 74
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
श्रीवत्सधारिणं देवं पीतकौशेयवाससम् । प्रधान: सो<स्त्रविदुषां तेन कृष्णेन रक्ष्यते,“'सिन्धुराज! विद्वान् पुरुष उन्हीं भगवानकी महिमा गाते और उन्हींके पावन चरित्रोंका वर्णन करते हैं। उन््हींको अपराजित, शंखचक्रगदाधारी पीतपट्टाम्बर-विभूषित श्रीवत्सधारी भगवान् श्रीकृष्ण कहा गया है। अस्त्रविद्याके दिद्वानोंमें श्रेष्ठ अर्जुन उन्हीं भगवान् श्रीकृष्णके द्वारा सुरक्षित हैं
śrīvatsadhāriṇaṃ devaṃ pītakauśeyavāsasam | pradhānaḥ so 'straviduṣāṃ tena kṛṣṇena rakṣyate, sindhurāja |
Wika ni Bhīmasena: “O Hari ng Sindhu, ang mismong Panginoong iyon—may tatak na Śrīvatsa at nakabihis ng dilaw na sutla—ay pinupuri ng marurunong, na umaawit ng Kanyang kadakilaan at nagsasalaysay ng Kanyang mga banal na gawa. Siya ang di-matatalong Śrī Kṛṣṇa, na may kabibe, diskos, at pamalo. At si Arjuna, na nangunguna sa agham ng mga sandata, ay iniingatan ng Kṛṣṇa ring iyon.”
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
True strength is grounded in dharma and divine alignment: the wise praise the Lord’s virtues, and the greatest warrior’s security is ultimately attributed to Kṛṣṇa’s protection rather than mere human prowess.
Bhīma addresses the Sindhu king (Jayadratha), identifying Kṛṣṇa through traditional Viṣṇu-like emblems (Śrīvatsa, yellow silk, conch-disc-mace) and asserting that Arjuna—supreme in weapon-skill—is safeguarded by Kṛṣṇa, implying Jayadratha’s peril in opposing them.