Shloka 32
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
युगान्तकाले सम्प्राप्ते कालाग्निर्दहते जगत् । सपर्वतार्णवद्वीपं सशैलवनकाननम्,'प्रलयकाल उपस्थित होनेपर वे भगवान् विष्णु ही कालाग्निरूपसे प्रकट हो पर्वत, समुद्र, द्वीप, शैल, वन और काननोंसहित सम्पूर्ण जगत्को दग्ध कर देते हैं
yugāntakāle samprāpte kālāgnir dahate jagat | saparvatārṇavadvīpaṁ saśailavanakānanam ||
Sabi ni Bhīma: “Kapag sumapit ang wakas ng isang yugto, nilalamon ng Apoy ng Panahon ang daigdig—tinutupok ito nang lubos, kasama ang mga bundok, mga karagatan at mga pulo, pati ang mga batuhang hanay, mga gubat at mga ilang na kakahuyan.”
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
All conditioned things—even the vast structures of nature—are subject to Time; therefore one should not cling to transient supports but cultivate steadiness in dharma and inner discipline.
Bhīma invokes a cosmic image: at the end of a world-age, the Fire of Time consumes everything—mountains, oceans, islands, forests—emphasizing total destruction and the overwhelming power of Kāla.