Shloka 9
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
नन्दनादीनि पुण्यानि विहारा: पुण्यकर्मणाम् | न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न शीतोष्णे भयं तथा,स्वर्गमें तैंतीस हजार योजनका सुवर्णमय एक बहुत ऊँचा पर्वत है जो मेरुगिरिके नामसे विख्यात है। मुद्गल! वहीं देवताओंके नन््दन आदि पवित्र उद्यान तथा पुण्यात्मा पुरुषोंके विहारस्थल हैं। वहाँ किसीको भूख-प्यास नहीं लगती, मनमें कभी ग्लानि नहीं होती, गरमी और जाड़ेका कष्ट भी नहीं होता और न कोई भय ही होता है
nandanādīni puṇyāni vihārāḥ puṇyakarmaṇām | na kṣutpipāse na glānir na śītoṣṇe bhayaṃ tathā ||
Wika ng banal na sugo: “May mga banal na luntiang pook-pasyalan gaya ng Nandana—mga pahingahang inilaan sa mga taong marangal ang mga gawa. Doon, hindi sumisibol ang gutom at uhaw; walang panloob na pagod o panghihina; ni lamig ni init ay hindi nakapipinsala, at ang takot ay wala rin.”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
Meritorious action (puṇya-karma) yields a higher state of existence characterized by the cessation of common human afflictions—hunger, thirst, fatigue, climatic distress, and fear—thus presenting heaven as an ethical consequence of righteous living.
A divine messenger describes the nature of celestial realms, highlighting sacred gardens like Nandana and emphasizing the comfort and security enjoyed there by those who have accumulated merit through virtuous deeds.