Shloka 9
Rāma’s Abhiṣeka Plan, Kaikeyī’s Boon, and the Initiation of the Exile
Mārkaṇḍeya’s Account
व्रीहिद्रोणस्प तद्धास्प ददतोन्न॑ महात्मन: । शिष्टं मात्सर्यहीनस्य वर्धतेडतिथिदर्शनात्,ईर्ष्यासे रहित महात्मा मुद्गल एक द्रोण धानसे तैयार किये हुए अन्नमेंसे जब-जब दान करते थे, तब-तब देनेसे बचा हुआ अन्न मुद्गलके द्वारा दूसरे अतिथियोंका दर्शन करनेसे बढ़ जाया करता था
vrīhi-droṇa-spṛtaṁ tad hāspadadato 'nnaṁ mahātmanaḥ | śiṣṭaṁ mātsarya-hīnasya vardhate 'tithi-darśanāt ||
Sinabi ni Vyāsa: Nang ang dakilang-loob na si Mudgala—malaya sa inggit—ay patuloy na namimigay ng pagkaing inihanda niya mula sa iisang droṇa ng bigas, ang bahaging natitira matapos ang bawat pag-aalay ay muling dumarami sa pagdating ng panibagong panauhin. Ipinakikita ng tagpong ito ang lakas-etika ng pagtanggap sa bisita at ng pagbibigay na walang pagkamakasarili: ang inihahandog nang walang inggit o pag-aangkin ay nagiging di-mauubos sa pamamagitan ng pamumuhay ayon sa dharma.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Selfless giving and honoring guests without envy (mātsarya) sustains and even multiplies one’s resources; dharmic hospitality is portrayed as spiritually and materially inexhaustible.
Mudgala repeatedly donates food prepared from a single droṇa of rice; after each donation, the remaining food increases again when new guests arrive, demonstrating the miraculous fruit of his envy-free generosity.